Saturday, June 27, 2026


 

 

در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، اصل ۲۴ صراحتاً به موضوع آزادی بیان پرداخته است. [1
بر اساس متن این اصل:
«نشریات و مطبوعات در بیان مطالب آزادند، مگر آن که مخل به مبانی اسلام یا حقوق عمومی باشد. تفصیل آن را قانون معین می‌کند.» [1, 2]
همچنین بر اساس اصل ۲۳ قانون اساسی نیز «تفتیش عقاید ممنوع است و هیچ‌کس را نمی‌توان به صرف داشتن عقیده‌ای مورد تعرض و مؤاخذه قرار داد.» [1
برای اطلاع بیشتر در مورد این مواد:

اعضای هیئت دبیران خانه آزادی بیان مشخص شدند

از طریق دوستان متوجه شدم که قرار است به همت زنده یاد منصور کوشان عزیز که چند سالی بود از ایران به نروژ رفته بودند   نهاد « خانه آزادی بیان » براه انداخته شود ، منهم  با تجربه چندین ساله در هیئت مدیره  CJFE  و مدیریت IFeX ,  بدون معطلی اعلام همکاری کردم و از طریق ایمیل به کوشان عزیز اطلاع دادم و با او در ارتباط بودم و در انتخابات خانه آزادی بیان هم شرکت کردم ، اگرچه انتخاب نشدم اما همچنان با کوشان عزیز در ارتباط بودم تا مقطع تصادف و فوت پسر جوانم دانیل در ماه مه ۲۰۱۱ . پس از آنهم طولی نکشید که منصور کوشان عزیز هم در اثر بیماری فوت کردند و موتور اصلی این نهاد خاموش شد .  یاد نویسنده پر تلاش منصور کوشان عزیز گرامی . 


 اعضای هیئت دبیران فعالیت خود را از اول خرداد آغاز می کنند

منتشر شده ۲۷ اردیبهشت ۱۳۹۰ - ۱۷ مه ۲۰۱۱

بر اساس رأی اعضای خانه آزادی بیان، منصور کوشان، نیلوفر بیضایی، فرج سرکوهی، پرتو نوری علا، شهلا بهاردوست، حسین نوش آذر و علی نگهبان به عنوان اعضای هیئت دبیران این نهاد انتخاب شدند.

خانه آزادی بیان که نهادی غیر انتفاعی و ثبت شده در نروژ در زمینه آزادی بیان است، با مشخص شدن اعضای هیئت دبیران، فعالیت علنی خود را از ابتدای خرداد سال جاری آغاز خواهد کرد.

به گفته منصور کوشان، مؤسس خانه آزادی بیان، حدود ۱۲۰ نفر از هنرمندان و آفرینشگران فرهنگی، ادبی و هنری به عضویت این خانه در آمده اند که از میان آنها، حدود سه چهارمشان در رأی گیری برای انتخاب اعضای هیئت دبیران شرکت کردند.

آقای کوشان به بی بی سی فارسی گفت: "تصویب متن نهایی منشور با رأی اکثریت اعضا، تدوین اساسنامه و راه‌اندازی سایت خانه آزادی بیان از اولویت های کاری اعضای هیئت دبیران خانه آزادی بیان خواهد بود."

به گفته او، هیئت دبیران همچنین باید راهکارهای لازم برای برگزاری جلسه‌های فرهنگی، ادبی و هنری را فراهم کنند و کمیسیون‌های فرهنگی، ادبی، هنری، کمیته‌های کشوری و برنامه‌های ویژه را تدارک ببینند.

منصور کوشان، خانه آزادی بیان را نهادی متشکل از ایرانیان داخل و خارج ایران می داند که "برخلاف بسیاری از نهادهای مشابه، نهادی است که همه اهالی فرهنگ و هنر می توانند در آن عضویت و فعالیت داشته باشند."

منشور خانه آزادی بیان

بر اساس متن پیش نویس منشور خانه آزادی بیان که پانزدهم فروردین ۱۳۹۰ منتشر شد، این خانه "نهادی است آزاد و مستقل و غیرانتفاعی" که با باور به "بیانیه‌ جهانی حقوق بشر" (دی ۱۳۲۷)، متن ۱۳۴ نویسنده (مهر ۱۳۷۳) و منشور کانون نویسندگان ایران (شهریور ۱۳۷۵) فعالیت می کند.

در متن پیش نویس منشور خانه آزادی بیان آمده است که فعالیت این خانه بر اساس ۹ اصل، از جمله اصل‌های زیر آغاز می شود:

"پاسخ بیان هر گونه اندیشه، تخیل و همه‌ فرآورده‌های فرهنگی، تنها بیان به یکی از شیوه‌های فرهنگی است و هیچ شخص حقیقی یا حقوقی، نهاد رسمی یا نارسمی نمی‌تواند به بهانه انتقاد و توهین به کسان، عقیده‌ها، دین‌ها، قوم‌ها، ملت‌ها و نمادهای آنها، اثرها را سانسور کند، سدی در راه انتشار اثر‌ها ایجاد کند و آفرینشگران و تولیدکنندگان اثرها را بازداشت، شکنجه و زندانی کند."

"هر شخص حقیقی و هر نهاد حقوقی در بیان حاصل اندیشه، تخیل و احساس خویش در همه عرصه‌های زندگی فردی و اجتماعی، و در هر یک از شکل‌ها و شیوه‌های آفرینش فکری و هنری (گفتار، نوشتار، طراحی، نقاشی، کاریکاتور، گرافیک، مجسمه، معماری، نمایش، فیلم، رقص، موسیقی) آزاد است."

بر اساس منشور خانه آزادی بیان، این خانه هزینه‌های خود را "از راه برگزاری جلسه‌ها، سیمنارها و جشنواره‌های فرهنگی، هنری، سیاسی و به وسیله تولید و فروش کالاهای فرهنگی (کتاب، مجله، سی دی، فیلم، نقاشی و .. محصول عضوها و همکاران)، و از راه‌هایی که سدی در راه تعالیِ آزادی بیان نباشند" تأمین خواهد کرد.---------

نامزدهای هیئت دبیران خانه آزادی بیان مشخص شدند

توضیح تصویر،

خانه آزادی بیان فعالیت علنی خود را از نیمه اردیبهشت آغاز می کند

۳۰ فروردین ۱۳۹۰ - ۱۹ آوریل ۲۰۱۱

خانه آزادی بیان، روز چهارشنبه ۲۰ آوریل (۳۱ فروردین)، نامزدهای عضویت در هیئت دبیران این خانه را برای اعضایی که تاکنون به عضویت درآمده اند ارسال می کند.

خانه آزادی بیان که نهادی ثبت شده و رسمی در نروژ در زمینه آزادی بیان است، با مشخص شدن اعضای هیئت دبیران، فعالیت علنی خود را از ۱۵ اردیبهشت آغاز خواهد کرد.

پرتو نوری علا، نیلوفر بیضایی، منصور کوشان، فرج سرکوهی، اسفندیار منفردزاده، علی نگهبان، شهلا بهاردوست، حسین نوش آذر، عباس شکری، سیامک قهرمان، علیرضا مجلسی و مرتضی عبدالعلیان نامزدهای نهایی عضویت در هیئت دبیران خانه آزادی بیان هستند.

منصور کوشان، موسس خانه آزادی بیان، به بی بی سی فارسی گفت: "تاکنون حدود ۱۲۰ نفر از هنرمندان، اهالی قلم و کارشناسان فرهنگی به عضویت خانه آزادی بیان در آمده اند که دست کم، یک چهارم این افراد ساکن ایران اند. این اعضا تا ۱۵ اردیبهشت فرصت دارند هفت نفر را به عنوان اعضای هیئت دبیران انتخاب کنند."

به گفته آقای کوشان، بر عهده هیئت دبیران خواهد بود که متن منشور خانه آزادی بیان را به همه‌پرسی بگذارد، اساسنامه‌ آن را تدوین کند و ویژگی‌های لازم برای عضو پیوسته، وابسته و باز، چگونگی فعالیت، برگزاری جشنواره‌ها، سمینارها، کنفرانس‌ها و تولیدهایش را مشخص کند.

منصور کوشان گفت که خانه آزادی بیان نخستین نهادی است متشکل از ایرانیان داخل و خارج ایران که مستقلا درباره آزادی بیان فعالیت خواهد کرد و "برخلاف بسیاری از نهادهای مشابه، نهادی است که همه اهالی فرهنگ و هنر - و نه فقط اهالی یک رشته هنری خاص - می توانند در آن عضویت و فعالیت داشته باشند."

ویرایش نهایی پیش‌نویس منشور خانه آزادی بیان برای عضویت "کسانی که در یکی از شیوه‌های فرهنگی فعال هستند و اثرهایی تولید کرده‌اند"، پانزدهم فروردین ۱۳۹۰ منتشر شد.

بر اساس متن پیش نویس منشور خانه آزادی بیان، این خانه "نهادی است آزاد و مستقل و غیرانتفاعی" که با باور به "بیانیه‌ی جهانی حقوق بشر" (دی ۱۳۲۷)، متن ۱۳۴ نویسنده (مهر ۱۳۷۳) و منشور کانون نویسندگان ایران (شهریور ۱۳۷۵) فعالیت خود را می کند.


لینک خبر : https://www.bbc.com/persian/arts/2011/04/110419_l41_khane_azadi_bayan_announcement

 IFEX link : 

https://ifex.org/who-we-are/our-history/


The idea of creating a global network of free expression organisations was first proposed in 1992, when 12 non-governmental organisations met in Montréal, Canada, to discuss how to coordinate their actions and avoid duplicating each other’s work. The meeting was organised by the Canadian Committee to Protect Journalists (now Canadian Journalists for Free Expression).

The meeting agreed to establish a network of organisations connected by a shared commitment to defend and promote freedom of expression as a fundamental human right. Over the years, the IFEX network has consolidated its structure, engaged in outreach across the world, and developed a strategic campaigns and advocacy program.

For example, in 2013, after extensive lobbying from IFEX and its members, the UN General Assembly recognised 2 November as the International Day to End Impunity for Crimes Against Journalists. IFEX now coordinates the global No Impunity campaign, which works to hold to account those guilty of crimes against freedom of expression to account.

IFEX has also grown to encompass much wider and more diverse membership, with more local and regional members from around the world. We now have members whose work focuses on a range of free expression issues, such as, press freedom, inclusion, censorship and privacy. Today, more than 100 IFEX network members in over 70 countries work together to defend and promote free expression, drawing the world’s attention to these issues. Learn more about our network.

As part of IFEX’s efforts to work in intergovernmental spaces, IFEX is now a registered civil society organisation with the Organization of American States (OAS), holds observer status with the Council of Europe’s Steering Committee on Media and Information Society (CDMSI), and has participatory status with the Council of Europe. Having access to these spaces means that the work of IFEX members can reach and influence important policy-making bodies and raises the profile of our member organisations.

Read more: 

https://ifex.org/location/canada/

https://cjfe.org

ما نویسنده‌ایم'؛ بیانیه ۱۳۴ نویسنده ایرانی در سال ۱۳۷



ما نویسنده‌ایم

اما مسایلی که در تاریخ معاصر در جامعه ما و جوامع دیگر پدید آمده، تصویری را که دولت و بخشی از جامعه و حتی برخی از نویسندگان از نویسنده دارند، مخدوش کرده است، و در نتیجه هویت نویسنده و ماهیت اثرش، و همچنین حضور جمعی نویسندگان دستخوش برخوردهای نامناسب شده است.

ار اینرو ما نویسندگان ایران وظیفه خود می‌دانیم برای رفع هر گونه شبهه و توهم، ماهیت کار فرهنگی و علت حضور جمعی خود را تبیین کنیم.

ما نویسنده ایم، یعنی احساس و تخیل و اندیشه و تحقیق خود را به اشکال مختلف می‌نویسیم و منتشر می‌کنیم. حق طبیعی و اجتماعی و مدنی ماست که نوشته‌مان ـ اعم از شعر یا داستان، نمایشنامه یا فیلمنامه، تحقیق یا نقد، و نیر ترجمه آثار دیگر نویسندگان جهان ـ آزادانه و بی هیچ مانعی به دست مخاطبان برسد. ایجاد مانع در راه نشر این آثار، به هر بهانه ای، در صلاحیت هیچ کس یا هیچ نهادی نیست. اگر چه پس از نشر راه قضاوت و نقد آزادانه دربارۀ آنها بر همگان گشوده است.

هنگامی که مقابله با موانع نوشتن و اندیشیدن از توان و امکان فردی ما فراتر می رود، ناچاریم به صورت جمعی ـ صنفی با آن روبرو شویم، یعنی برای تحقق آزادی اندیشه و بیان و فکر و مبارزه با سانسور، به شکل جمعی بکوشیم، به همین دلیل معتقدیم:

حضور جمعی ما، با هدف تشکل صنفی نویسندگان ایران متضمن استقلال فردی ماست. زیرا نویسنده در چگونگی خلق اثر، نقد و تحلیل آثار دیگران، و بیان معتقدات خویش باید آزاد باشد. همآهنگی و همراهی او در مسایل مشترک اهل قلم به معنای مسئولیت او در برابر مسایل فردی ایشان نیست. همچنان که مسئولیت اعمال و افکار شخصی یا سیاسی یا اجتماعی هر فرد بر عهده خود اوست.

با این همه، غالبأ نویسنده را نه به عنوان نویسنده، بلکه به ازای نسبتهای فرضی یا وابستگیهای محتمل به احزاب یا گروهها یا جناحها می شناسند و بر این اساس دربارۀ او داوری می کنند. در نتیجه حضور جمعی نویسندگان در یک تشکل صنفی ـ فرهنگی نیز در عداد احزاب یا گرایشهای سیاسی قلمداد می شود.

دولتها و نهادها و گروههای وابسته به آنها نیز بنا به عادت، نویسنده را به اقتضای سیاست و مصلحت روز می سنجند، و با تفسیرهای دلبخواه حضور جمعی نویسندگان را به گرایشهای ویژه سیاسی یا توطئه های داخل و خارج نسبت می دهند. حتی بعضی افراد، نهادها و گروههای وابسته، همان تفسیر ها و تعبیرهای خود ساخته را مبنای اهانت و تحقیر و تهدید می کنند.

https://www.radiofarda.com/a/f2_weekly_cultural_program_mansoor_kooshan_norway_prize_writer_pooyandeh_jonge_zaman/2243502.html



Article 19  Read more..... https://www.article19.org/